DrukujDrukuj

Ginące zawody na Lubelszczyźnie - ciesielstwo

Etykietowanie:
Autor:
olszynka
Współautorzy:
  • nace
  • MissTake

Ginące zawody na Lubelszczyźnie. Ciesielstwo dawniej.
Rzemiosło małych miasteczek na Lubelszczyźnie zaspokajało głównie potrzeby własnych mieszkańców i okolicznych wsi.
Budownictwem drewnianym zajmowali się cieśle. Początkowo sami wykonywali niezbędne prace przy wznoszeniu przez siebie budowli. Z czasem cześć pracy przejęli od nich stolarze, którzy obok stolarki budowlanej wykonywali wyposażenia wnętrz. Pośród cieśli osobną grupą zawodową stanowili tracze, rzemieślnicy piłujący ręcznie drewniane kloce na deski i inny materiał budowlany.
Mistrzowie ciesielstwa pozostawili po sobie wspaniałe budowle. Ich dziełem były wznoszone bez jednego gwoździa kościoły, krzyże , kapliczki, dzwonnice, cerkwie i bożnice, szlacheckie dwory i dworki, chłopskie chałupy, obory, stodoły, wiatraki, młyny.
Tradycje rzemiosła możemy podziwiać głównie w muzeach budownictwa ludowego, m.in na terenie Muzeum Wsi Lubelskiej.
Podstawowe narzędzia cieśli: siekiera, piła, topór, cieślica, świder, dłuto, pion, poziomica, sznur do wykreślania linii prostych, urządzenia podnoszące.
Główne etapy pracy cieśli:
1. wybór drewna, umieć rozpoznać gatunek, odróżnić wady od pełnowartościowych, ocenić przydatność do określonych typów budowli.
2. wyrobienie z drewna potrzebnego budulca.
3. przygotowanie pociętego materiału do zestawienia w budynek.
4. zestawienie planowanego budynku.

Źródła:
Skuza Zbigniew Adam, Ginące zawody w Polsce, W-wa 2006

Brak głosów